Ανέκδοτο

[the FiXXXeR]

3 μικρόβια, το μικρόβιο του δοντιού το μικρόβιο του αυτιού και το μικρόβιο του αιδοίου συζητούν.
Λέει το μικρόβιο του αυτιού:
"Κάθε μέρα μπαίνει ένα τριχωτό πράγμα και αρχίζει και τρίβει τα δόντια. Εγώ όμως πάω και κρύβομαι πίσω στους φρονιμίτες και τη γλυτώνω."
"Εγώ," λέει το μικρόβιο του αυτιού "βλέπω ένα άσπρο μαλακό πράγμα το οποίο μπαίνει μέσα στο αυτί και με ψάχνει να με βγάλει έξω αλλά κρύβομαι πίσω από το τύμπανο και του ξεφεύγω. "
Και λέει και το μικρόβιο του αιδοίου: "Εγώ βλέπω έναν φαλακρό τύπο ο οποίος όλη την ώρα μπαινοβγαίνει σαν τρελός και στο τέλος ξερνάει κιόλας"
"Α ναί !" λέει το μικρόβιο του δοντιού. "Τον βλέπω και εγώ καμιά φορά"...

[Cataphract]

Εμένα μ'αρέσει η εκδοχή που στο τέλος το μικρόβιο του δοντιού αναφωνεί "Α! Αυτόν τον π****η τον ξέρω και γω!"

[Hunter]

   Σε διαμέρισμα πολυκατοικίας ροκ συγκρότημα κάνει πρόβα. Ενοχλημένος και ξαφνιασμένος ένας παππούς από τον κάτω όροφο ανεβαίνει λέγοντας.
-Τι γίνεται ρε παιδιά, τι φασαρία είναι αυτή; Να φύγετε ...
-Εεε! ... παππού αύριο έχουμε συναβλία. Σήμερα όχι ... αλλά αύριο θα φύγουμε.
   Την επόμενη η ίδια φασαρία πάνω. Ανεβαίνει ο παππούς και αρχίζει τις παρατηρήσεις.
-Τι θα γίνει ρε παιδιά με σας θα ασχολούμαστε συνέχεια, μας τρελάνατε,θα πάθουμε και τίποτα.
-Εεεε! ... παππού ακυρώθηκε η συναβλία και είπαμε να κάνουμε πρόβα για να μη χάσουε τη φόρμα μας. Σήμερα όχι ... αλλά αύριο θα φύγουμε.
   Την τρίτη μέρα η ίδια φασαρία, αλλά ο παππούς πουθενά, άφαντος.
-Τι έγεινε ρε παιδιά ο παππούς δε φάνηκε, μήπως έπαθε κανένα εγκεφαλικό;
   Kατεβαίνουν στον κάτω όροφο και ψάχνουν για τον παππού. Σε κάποιο διαμέρισμα βρίσκουν τον παππού γυμνό στο σαλόνι πάνω στην πολυθρόνα να ασχολείται με το π@λί του μονολογώντας ''σήκω αναθεματισμένο".
-Τι έγινε ρε παππού; Σε χάσαμε και νομίσαμε ότι κάτι έπαθες.
   Κι ο παππούς.
-Σήμερα όχι ... αλλά αύριο θα σας μ@μ@σω ...
                    
  

[the FiXXXeR]

Τρεις μπογιατζήδες ένας Αλβανός ένας Γερμανός και ένας Έλληνας πέθαναν και πάνε στον Παράδεισο. Ο Aγιος Πέτρος τους άνοιξε την Πόρτα. "Καλώς τα παιδιά! Και είχα ανάγκη απ' την ειδικότητά σας! Θέλω να βάψω την Πόρτα του Παράδεισου για πέστε μου πόσα θέλετε να την βάψετε;"
600 ευρω" λέει ο Αλβανός.
"Μπα! 600; Και πως τα λογάριασες"
"Ε, να 200 για μένα 200 εφορία και ένσημα και 200 τα υλικά"
"Εσύ λέει του Γερμανού πόσα θέλεις ;"
"900 ευρω = 300 για μένα + 300 εφορία και ένσημα + 300 τα υλικά "
Εσύ λέει του Έλληνα ποσά θέλεις;
"Είμαι πολύ πιο ακριβός αλλά μας συμφέρει όλους και θα πάρω τη δουλειά"
"Δηλαδή πόσο ζητάς;" ρωτάει ο Αγ. Πέτρος.
"3 χιλιαρικάκια"
"3.000. Εσύ είσαι τρελός παιδί μου!!!"
Αναστέναξε ο Ελληνας με την αμάθεια. Με εντελώς κουρασμένο ύφος, παίρνει παραμάσχαλα τον Αγιο Πέτρο και του εξηγεί:
"Ελα πιο κοντά να μην μας ακούν... Δημιουργική λογιστική δεν σας μαθαίνουν εδώ ρε παιδιά; Φαντασία δεν έχετε; Aκουσε να δεις αφού πρέπει να το εξηγώ κιόλας:
3.000 = 1.000 για σένα + 1.000 για μένα + 400 για τον Γερμανό να κάνει πέρα + 600 που ζήτησε ο Αλβανός.
Ο Αλβανός θα βάψει την πόρτα με υπεργολαβία από εμένα. Στην πατρίδα μου, όποιος δίνει τη χαμηλότερη προσφορά, στο τέλος αυτός κάνει τη δουλειά και παίρνει όσα ζήτησε απ' την αρχή.
Είτε υπογράφει τη σύμβαση ο ίδιος ή κάποιος άλλος.
Επιπλέον, ο Γερμανός θα πάρει 400 για κάτι που δεν έκανε. Οπότε σε παίρνει να τον απειλήσεις πως θα αποκλειστεί από μελλοντικές δημοπρασίες αν δεν σου αλλάξει το πόμολο σαν δωρεά. Θα το κάνει, δεν υπάρχει περίπτωση να αρνηθεί αφού έτσι βάζει πόδι στην επιτροπή δημοπρασιών. Ετσι μένουν ΟΛΟΙ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ ευχαριστημένοι. Και ο Γερμανός, και ο Αλβανός, και εγώ, και εσύ, και ο Παράδεισος, και το αφεντικό σου που θα δει βαμμένη πόρτα + καινούργιο πόμολο εκτός σύμβασης.
Πες μου τώρα, έχεις κανένα λόγο να μη μου δώσεις τη δουλειά;"

[zinja]

χα χα χα χα χα χα χα χα χα χα χα χα χα