Διαβαζοντας τα σχολια ορισμενων στο μυαλο μου ερχεται το Ρωμαικο αξιωμα
"De gustibus non est disputandum"
Για τους μη λατινομαθεις αναμεσα μας "Περι ορεξεως, δεν μπορει να υπαρξει διαφωνια"
Υπαρχουν πολλες "ορεξεις" αναμεσα μας, οι περισσοτερες απο τις οποιες δεν μπορουν να συνυπαρξουν.
Καποιοι παιχτες ενδιαφερονται να πανε την Κυριακη να ριξουν μπιλιες.
Αλλοι τους αρεσει το σκληρο Milsim
Αλλοι την βλεπουν πιο LARP και ενδιαφερονται να παιξουν ενα ρολο σε καποιο ευφυες και πολυπλοκο σεναριο,
Αλλοι αδιαφορουν για το κομματι παιχνιδι και τους ενδιαφερει κυριως το κομματι εξοπλισμος, ειτε αυτο λεγεται Modern warfare και SEALs στο Αφγανισταν περιοδο 2001-2002, ειτε Panzergrenadiers στη στη μαχη των Αρδεννων το 1944
H πικρη αληθεια ειναι οτι τις περισσοτερες φορες οι διαφορες ορεξεις δεν μπορουν να συνδιαστουν. Αν βαλω τον σκληρο Milsimα σε ενα παιχνιδι που ολοι ψεκαζουν, θα ξενερωσει. Αν βαλω τον "μπιλια" σε ενα σεναριο οπου ο ρολος του προβλεπει σε ολο το παιχνιδι να ριξει 100 μπιλιες θα βαρεθει τη ζωη του. Αν βαλω τον geardo διπλα στον τυπο με το OMG Delta SAS SWAT tactical vest, 9/10 θα δακρυσει, ενω ο σοβαρος Reenactor διπλα στον "γερμανο Αλεξιπτωτιστη" με την Multicam και το MP5 σε ρολο ΜΡ40 μαλλον θα ψαξει να βρει μια γωνια να πεσει να πεθανει. Δεν ειναι Ελιτισμος, ειναι γεγονος και απλη κοινη λογικη.
Το κολπο ειναι να υπαρχουν παιχνιδια για καθε γουστο, αλλα ΚΥΡΙΩΣ παιχνιδια που δεν θα μεινει κανενας απογοητευμενος. Η ζωη μας ειναι αρκετα δυσαρεστη τις υπολοιπες 5-6 ημερες την εβδομαδα ωστε να κανουμε συμβιβασμους την μερα που κανουμε το γουστο μας. Τα ανοιχτα παιχνιδια της κυριακης δεν ειναι και δεν θα πρεπει να ειναι μονοδρομος. Ευτυχως η δυστυχως ειμαστε πλεον αρκετοι, και ειναι δυνατη η δημιουργια παραλληλων σεναριων ωστε ο καθενας να βρισκει αυτο που γουσταρει.