Τα προβληματα ηταν αυτα που ειχαμε παντα, δεν εχουν να κανουν δηλαδη με το γεγονος αυτο καθ αυτο. Ο διαχωρισμος πρεπει να γινεται βασει στολων και οχι με λωριδες, αυτες ουτε την ημερα δεν φαινονται οταν παιζουμε στο δασος, τη δε νυχτα σχεδον μονο με συμπαικτες παιζαμε, διοικηση επισης δεν υπηρχε. Το πεδιο ηταν τελειο αλλα δεν ειχαμε τοσους παικτες ωστε να εκμετελευτουμε ολο του το μεγεθος, τα ιδια που ειχαμε συνεχεια στα Μεταλλεια με μονες εξερεσεις το φικιφικιαμερικανο (εκει ηταν πολυ ξεκαθαρα τα μερη που παιζαμε) και το τελευταιο παιχνιδι που ειχα παει με το ποδηλατο - τοτε ειχαμε σχεδον 600 παικτες.
